شاید باید این مطلب را همان ابتدا می نوشتم. حتی به عنوان اولین پست!

ولی از روی قصد آن را به روزهای بعد موکول کردم. تا خود را بسنجم. تا مخاطب را بسنجم.

من نه عکاس ماهر و نه نویسنده چیره دست٬ هیچ کدام نیستم. یک آدم معمولی که برای دل خود مینویسم و از روی علاقه شخصی عکس می گیرم. نه به عنوان کار و منبع درآمد یا وسیله معروف شدن.

سوگند نمی خورم٬ چون میترسم ضعیفتر از آنی باشم که بتوانم به آن عمل کنم!

مرام نامه نمی نویسم٬ چون شاید بی مرام تر از آن باشم که آنرا رعایت کنم!

ولی تلاش می کنم:

تلاش می کنم که خود باشم٬ پشت نقاب و نوشته های دروغین پنهان نشوم!

تلاش می کنم که از شعار زدگی به دور باشم!

تلاش می کنم که جوگیر نشوم!

تلاش می کنم که انگشت انتقاد را در درجه اول به سوی خود دراز کنم!

تلاش می کنم تا حد امکان خود بنویسم و عکس بگیرم٬ و مطالب و عکس دیگران را بدون ذکر منبع در اینجا ثبت نکنم!

تلاش می کنم که راحت و بی تکلف سخن بگویم و عکس هایم همه فهم باشد!

تلاش می کنم تا از حق و انصاف دور نباشم و نگاهم سیاه و سفید نباشد.

و تلاش می کنم که انسان باشم!(این آخری از همه سخت تر است)

باشد که این نوشته های خاکستری٬ و عکسهای به ظاهر رنگی تلنگری باشد بر خودم و دیگران!

ولی در این راه به کمک شما دوستان نیاز دارم.

انتقاد کنید٬ بکوبید٬ نقد کنید٬ تلنگر بزنید. این لطف را در حق من و خود بکنید!

تعریف و تمجید نکنید٬ به به و چه چه نکنید. این خیانت را در حق من و خودتان مرتکب نشوید!

در پایان از دوستی که این تلنگر را به من زد تا به اینها بیشتر فکر کنم تشکر می کنم.

********************************************************************************************

جوالدوز!

ظاهرا نوشته هام اینقدر افتضاح بوده که کمتر ازشون استقبال شده و نقد شدن٬ ولی عکسها تاثیری که مد نظر داشتم تا حدودی داشتن. خوب هرکسی رو واسه کاری ساختن. یکی نبود به من بگه تو که بلد نیستی و ذوق ادبی نداری چرا اصلا مینویسی؟

از اینکه مجبور به خوندن خزعبلات بنده شُدید عذر میخام. چشم٬ از امروز کمتر می نویسم و بیشتر عکس میگیرم. ولی یکم فرصت بدید شاید نوشته هام بهتر شد. باور کنید تازه شروع کردم٬ هنوز اولشه!