حصار:

این روزا احساس خفقان میکنم، احساس اسارت میکنم، احساس بطالت میکنم، احساس حماقت میکنم...

دیگه از تلویزیون حالم بهم میخوره، از روزنامه‏ها و مجله‏ها حالم به هم میخوره، از دروغ و ریا حالم بهم میخوره..

حوصله کامپیوتر و اینترنت رو هم ندارم، اصلا آپم نمیاد!

فعلا تنها همدم تنهاییم سنتورمه، گاهی هم با دوربینم 2تایی میزنیم بیرون!!

3خرداد:

از اونجایی که اصالتا خرمشهریم، حیفم اومد برای سوم خرداد عکسی نگذارم

از عکسهای آلبوم بابا (بابا هم یک زمانی عکاسی میکرده، البته این عکس رو ایشون نگرفتن)

روز سوم خرداد 61 (فتح خرمشهر)

این عکس برام با ارزشه

هنوزم وقتی کسی از بابا میپرسه بهترین لحظه عمرت کی بوده، میگه لحظه آزاد سازی خرمشهر (همین لحظه در عکس)

حق داره، وقتی شهری رو که توش زندگی کردی و کلی خاطره داری، و 35روز مقاومت کردی و خانواده و دوستات رو ازدست دادی، نزدیک 2سال در اشغال آشغال باشه، حالا آزاد کنی...

خوش به حالش باز بهترین لحظه زندگی داره و از اون لحظه عکس هم داره

ما که تو این زندگی روزمره و یکنواخت،همه روزهامون مثل هم شده

دلم تنوع میخواد (البته نه از نوع جنگ!!!)

فاطمه، فاطمه است...:

مراسم عزاداری ایام فاطمیه، اهواز

این 2-3 روز به جای این سبک عزاداری(اینجا به عکاسی اکتفاکردم)، یک نگاهی به کتابهای «زن» و «فاطمه فاطمه است» از دکتر شریعتی انداختم و سعی کردم جای شور شعورم رو افزایش بدم. خوندنشون رو به دوستان علاقه مند به آگاهی پیشنهاد میکنم. ارزش خوندن داره.

پ.ن

1- اونی که تو عکس با فلش قرمز مشخص کردم باباست

2- یکی 2تا عکس دیگه و چکیده ای از کتابها رو در ادامه مطلب گذاشتم

ادامه مطلب